Metodoloxías

Proba oral

  • Proba na que se busca responder, de forma oral, a preguntas cortas ou de certa amplitude, valorando a capacidade de razoamento (argumentar, relacionar, etc.), creatividade e esp√≠rito cr√≠tico. Permite medir as habilidades que non poden avaliarse con probas obxectivas como a capacidade de cr√≠tica, de s√≠ntese, de comparaci√≥n, de elaboraci√≥n e de orixinalidade do estudante; polo que implica un estudo amplo e profundo dos contidos, sen perder de vista o conxunto das ideas e as s√ļas relaci√≥ns.

Recensión bilbiográfica

  • A recensi√≥n bibliogr√°fica sup√≥n un proceso de lectura cr√≠tica dun libro, dun artigo, dunha tese ou dunha comunicaci√≥n a un congreso. Como tal proceso comprende a lectura da obra, a an√°lise do seu contido e unha cr√≠tica e valoraci√≥n da mesma en relaci√≥n √° literatura existente sobre o tema. Unha recensi√≥n non sup√≥n un resumo da obra, nin unha mera an√°lise do contido, pois o que lle outorga sentido e dimensi√≥n acad√©mica cient√≠fica √© a cr√≠tica que merece a xu√≠zo do autor da recensi√≥n, en relaci√≥n a outras obras co√Īecidas do mesmo √°mbito ou en relaci√≥n a s√ļa propia experiencia.

Resumo

  • Consiste nunha s√≠ntese dos principais contidos traballados. √Č un recurso √≥ptimo para facilitar a comprensi√≥n do texto e a concentraci√≥n persoal sobre o material obxecto de estudo. √Č tam√©n unha axuda importante para o repaso e a preparaci√≥n de exames.

Saídas de campo

  • Actividades desenvolvidas nun contexto externo ao contorno acad√©mico universitario (empresas, instituci√≥ns, organismos, monumentos, etc.) relacionadas co √°mbito de estudo da materia. Estas actividades c√©ntranse no desenvolvemento de capacidades relacionadas coa observaci√≥n directa e sistem√°tica, a recollida de informaci√≥n, o desenvolvemento de produtos (bosquexos, dese√Īos, etc.), etc.

Seminario

  • T√©cnica de traballo en grupo que ten como finalidade o estudo intensivo dun tema. Caracter√≠zase pola discusi√≥n, a participaci√≥n, a elaboraci√≥n de documentos e as conclusi√≥ns √°s que te√Īen que chegar todos os compo√Īentes do seminario.

Sesión maxistral

  • Exposici√≥n oral complementada co uso de medios audiovisuais e a introduci√≥n de algunhas preguntas dirixidas aos estudantes, coa finalidade de transmitir co√Īecementos e facilitar a aprendizaxe.
    A clase maxistral √© tam√©n co√Īecida como “conferencia”, “m√©todo expositivo” ou “lecci√≥n maxistral”. Esta √ļltima modalidade s√≥ese reservar a un tipo especial de lecci√≥n impartida por un profesor en ocasi√≥ns especiais, cun contido que sup√≥n unha elaboraci√≥n orixinal e baseada no uso case exclusivo da palabra como v√≠a de transmisi√≥n da informaci√≥n √° audiencia.

Simulación

  • Consiste na representaci√≥n dun fen√≥meno de natureza f√≠sica, t√©cnica ou psicol√≥xica, que permite unha an√°lise m√°is sinxela, econ√≥mica ou inocua que si se levara a cabo sobre o orixinal ou na realidade. Ponse ao suxeito ante unhas condici√≥ns hipot√©ticas nas cales se proba o seu comportamento ante situaci√≥ns concretas, os seus co√Īecementos, a s√ļa capacidade de analizar alternativas e as s√ļas consecuencias. Bas√©ase, por tanto, na configuraci√≥n de situaci√≥ns similares √°s que se producen nun contexto real, coa finalidade de utilizalas como experiencias de aprendizaxe ou como procedemento para a avaliaci√≥n.

Solución de problemas

  • T√©cnica mediante a que se ten que resolver unha situaci√≥n problem√°tica concreta, a partir dos co√Īecementos que se traballaron, que pode ter m√°is dunha posible soluci√≥n.

Traballos tutelados

  • Metodolox√≠a dese√Īada para promover a aprendizaxe aut√≥noma dos estudantes, baixo a tutela do profesor e en escenarios variados (acad√©micos e profesionais). Est√° referida prioritariamente ao aprendizaxe do “c√≥mo facer as cousas”. Constit√ļe unha opci√≥n baseada na asunci√≥n polos estudantes da responsabilidade pola s√ļa propia aprendizaxe.
    Este sistema de ensino baséase en dous elementos básicos: a aprendizaxe independente dos estudantes e o seguimento desa aprendizaxe polo profesor-titor.

Xogo de rol ou ‚Äúrole playing‚ÄĚ

  • T√©cnica de din√°mica de grupos que ten como obxectivo axudar a desenvolver a perspectiva social e a empat√≠a mediante a representaci√≥n de diferentes papeis dentro de situaci√≥ns conflitivas onde interve√Īen diferentes posturas que te√Īen que ser combinadas. Util√≠zase para traballar as relaci√≥ns interpersoais, o comportamento, os valores e as actitudes.