Metodoloxías

Portafolios do alumno

  • √Č unha carpeta ou arquivador ordenado por secci√≥ns, debidamente identificadas ou etiquetadas, que cont√©n os rexistros ou materiais produto das actividades de aprendizaxe realizadas polo alumno nun per√≠odo de tempo, cos comentarios e cualificaci√≥ns asignadas polo profesor, o que lle permite visualizar o progreso do alumno. O portafolios ou carpeta incl√ļe todo o que fai o alumno, como: apuntes ou notas de clases, traballos de investigaci√≥n, gu√≠as de traballo e o seu desenvolvemento, comentarios de notas, resumes, probas escritas, autoavaliaci√≥ns, tarefas desenvolvidas, comentarios de progreso do alumno realizado polo profesor, etc.

Práctica de actividade física

  • Metodolox√≠a que permite √≥ alumnado aprender de forma efectiva, a trav√©s de actividades f√≠sicas e/ou deportivas de car√°cter pr√°ctico, tales como demostraci√≥ns, exercicios, etc., a execuci√≥n dos fundamentos psicomotores e/ou sociomotores das distintas habilidades deportivas.

Prácticas a través de TIC

  • Metodolox√≠a que permite ao alumnado aprender de forma efectiva, a trav√©s de actividades de car√°cter pr√°ctico (demostraci√≥ns, simulaci√≥ns, etc.) a teor√≠a dun √°mbito de co√Īecemento, mediante a utilizaci√≥n das tecnolox√≠as da informaci√≥n e as comunicaci√≥ns. As TIC supo√Īen un excelente soporte e canal para o tratamento da informaci√≥n e aplicaci√≥n pr√°ctica de co√Īecementos, facilitando a aprendizaxe e o desenvolvemento de habilidades por parte do alumnado.

Prácticas clínicas

  • O ensino cl√≠nico pode entenderse como un proceso instrucional que ten lugar nun ambiente natural relacionado co exercicio dunha profesi√≥n, no que os estudantes observan e participan en actividades cl√≠nicas dese√Īadas para proporcionarlles oportunidades que supo√Īen a aplicaci√≥n de feitos, teor√≠as e principios relacionados coa pr√°ctica da mesma.

Pr√°cticas de laboratorio

  • Metodolox√≠a que permite que os estudantes aprendan efectivamente a trav√©s da realizaci√≥n de actividades de car√°cter pr√°ctico, tales como demostraci√≥ns, exercicios, experimentos e investigaci√≥ns.

Presentación oral

  • Intervenci√≥n inherente aos procesos de ensino-aprendizaxe baseada na exposici√≥n verbal a trav√©s da que o alumnado e profesorado interact√ļan dun modo ordenado, propo√Īendo cuesti√≥ns, facendo aclaraci√≥ns e expo√Īendo temas, traballos, conceptos, feitos ou principios de forma din√°mica.

Proba de asociación

  • Proba obxectiva que consiste en presentar una serie de elementos en d√ļas columnas paralelas en que cada palabra, s√≠mbolo ou frase dunha columna pode asociarse cos elementos da outra columna. Consiste en establecer as relaci√≥ns cos elementos dos dous grupos.

Proba de completar

  • Proba obxectiva dirixida a provocar o recordo dunha aprendizaxe presentada. Pres√©ntase un enunciado que ten que completarse nun ou m√°is puntos cunha frase espec√≠fica, palabra, cifra ou s√≠mbolo.

Proba de discriminación

  • Proba obxectiva que consiste en optar por unha das d√ļas opci√≥ns ou alternativas que se presentan a unha cuesti√≥n determinada. As variantes de alternativa de resposta que se presentan √°s cuesti√≥ns formuladas poden ser “si/non” ou “verdadeiro/falso”.

Proba de ensaio

  • Proba na que se busca responder por escrito a preguntas de certa amplitude valorando que se proporcione a resposta esperada, combinada coa capacidade de razoamento (argumentar, relacionar, etc.), creatividade e esp√≠rito cr√≠tico. Util√≠zase para a avaliaci√≥n diagn√≥stica, formativa e sumativa. Permite medir as habilidades que non poden avaliarse con probas obxectivas como a capacidade de cr√≠tica, de s√≠ntese, de comparaci√≥n, de redacci√≥n e de orixinalidade do estudante; polo que implica un estudo amplo e profundo dos contidos, sen perder de vista o conxunto das ideas e as s√ļas relaci√≥ns.

Proba de ordenación

  • Proba obxectiva onde se presenta unha serie de elementos ou datos que te√Īen que ordenarse segundo un criterio dado no enunciado (cronol√≥xico, l√≥xico, xeogr√°fico, cuantitativo, cualitativo, etc.).

Proba de resposta breve

  • Proba obxectiva dirixida a provocar o recordo dunha aprendizaxe presentada. Pres√©ntase un enunciado en forma de pregunta para responder cunha frase espec√≠fica, palabra, cifra ou s√≠mbolo.

Proba de resposta m√ļltiple

  • Proba obxectiva que consiste en formular unha cuesti√≥n en forma de pregunta directa ou de afirmaci√≥n incompleta, e varias opci√≥ns ou alternativas de resposta que proporcionan posibles soluci√≥ns, das que s√≥ unha delas √© v√°lida.

Proba obxectiva

  • Proba escrita utilizada para a avaliaci√≥n da aprendizaxe, cuxo trazo distintivo √© a posibilidade de determinar se as respostas dadas son ou non correctas. Constit√ļe un instrumento de medida, elaborado rigorosamente, que permite avaliar co√Īecementos, capacidades, destrezas, rendemento, aptitudes, actitudes, intelixencia, etc. √Č de aplicaci√≥n tanto para a avaliaci√≥n diagn√≥stica, formativa como sumativa.
    A Proba obxectiva pode combinar distintos tipos de preguntas: preguntas de resposta m√ļltiple, de ordenaci√≥n, de resposta breve, de discriminaci√≥n, de completar e/ou de asociaci√≥n. Tam√©n se pode constru√≠r con un s√≥ tipo dalgunha destas preguntas.

Proba mixta

  • Proba que integra preguntas tipo de probas de ensaio e preguntas tipo de probas obxectivas.
    En canto a preguntas de ensaio, recolle preguntas abertas de desenvolvemento. Ademais, en canto preguntas obxectivas, pode combinar preguntas de resposta m√ļltiple, de ordenaci√≥n, de resposta breve, de discriminaci√≥n, de completar e/ou de asociaci√≥n.