Presentación

 
A Universidade da Coru√Īa asume entre os seus obxectivos fundamentais promover a plena integraci√≥n no Espazo Europeo de Educaci√≥n Superior (EEES) e ofrecer unha docencia de calidade para a formaci√≥n integral dos estudantes, de acordo ao que establecen os artigos 2.2 e 54.1 dos seus Estatutos. As√≠ se constatou no seu d√≠a mediante a creaci√≥n da Vicerreitor√≠a de Calidade e Harmonizaci√≥n Europea, agora Vicerreitor√≠a de Titulos, Calidade e Novas Tecnolox√≠as, que asume de pleno a planificaci√≥n, desenvolvemento e avaliaci√≥n dun gran n√ļmero de iniciativas que te√Īen como finalidade promover a adaptaci√≥n progresiva do noso sistema de educaci√≥n superior e a construci√≥n do EEES.
 
A nosa universidade participa activamente deste proceso. Neste cami√Īo apostou por unha estratexia de anticipaci√≥n mediante o despregue dun plan de acci√≥n pensado en clave institucional que se fundamenta no desenvolvemento dun exercicio metodol√≥xico de importantes implicaci√≥ns no √°mbito tanto da docencia como da xesti√≥n.
 
Nesta li√Īa cabe destacar as acci√≥ns piloto ACSUG e as acci√≥ns propias da UDC como a Avaliaci√≥n Docente, os programas de formaci√≥n continua de apoio √° docencia, os Contratos Programa e os Grupos Departamentais de Calidade. As√≠ mesmo, salientamos de maneira espec√≠fica o Proxecto GADU para a elaboraci√≥n dun modelo de harmonizaci√≥n da docencia, que prop√≥n un exercicio metodol√≥xico desde o que se abordan de forma integral todos os pasos necesarios, as√≠ como o soporte t√©cnico e metodol√≥xico, ambos fundamentais para a planificaci√≥n e desenvolvemento da docencia de acordo ao sistema ECTS. A trav√©s deste proxecto prom√≥vese a coordinaci√≥n do profesorado a nivel de centros, titulaci√≥ns, √°reas e materias no dese√Īo das ensinanzas de grao e posgrao en termos de competencias acad√©mico-profesionais para a posterior elaboraci√≥n das gu√≠as docentes, que se sustentan sobre a base dun modelo que contempla a docencia desde unha dimensi√≥n integral nas s√ļas diferentes modalidades.
 
 
 
Paralelamente ao desenvolvemento destas iniciativas, nas que de forma individual e/ou de grupo o colectivo docente tomou parte, orientadas todas elas a promover unha progresiva adaptaci√≥n das titulaci√≥ns de acordo √°s directrices do proceso de Bolonia, foi necesario canalizar un asesoramento e apoio metodol√≥xico para articular o novo modelo de planificaci√≥n da docencia que serve como punto de referencia a todo o profesorado da nosa universidade. Esta dimensi√≥n pres√©ntase como un eixe clave que tam√©n ten importantes implicaci√≥ns no √°mbito das tecnolox√≠as da informaci√≥n e a comunicaci√≥n aplicadas √° educaci√≥n, en canto constit√ļen un enclave esencial para sistematizar e canalizar os soportes de apoio √° docencia que, non s√≥ fan posible afrontar o actual proceso de adaptaci√≥n sen√≥n mirar cara a progresiva e continua construci√≥n do EEES m√°is al√° do reco√Īecemento mediante a obtenci√≥n da menci√≥n ECTS.
 
Neste sentido, a necesidade que suscitou establecer un soporte metodol√≥xico √° docencia de forma continua, mediante unha atenci√≥n aos usuarios que participan a trav√©s das diferentes iniciativas na construci√≥n de novas experiencias docentes acorde ao sistema ECTS, non debe entenderse como unha cuesti√≥n puntual. Este novo escenario da educaci√≥n superior orixinado a partir do Proceso de Bolonia constit√ļe unha oportunidade √ļnica para sistematizar estes novos servizos, non s√≥ polas necesidades actuais de converxencia, sen√≥n porque son un elemento esencial para cumprir co obxectivo de proporcionar unha docencia de calidade para a formaci√≥n integral dos estudantes da nosa universidade.
 
Todas estas formulaci√≥ns sust√©ntanse sobre a base de favorecer a mellora continua da docencia de acordo √° evoluci√≥n das necesidades propias do noso contexto actual. Neste sentido, desde un plano global, non podemos perder de vista que, na s√ļa evoluci√≥n, unha caracter√≠stica com√ļn √° maior parte das universidades, no √°mbito dos t√≠tulos oficiais que imparten, √© que se configuran como instituci√≥ns de ensino presencial. Non obstante, a√≠nda contempl√°ndose deste modo, cada vez deixa de ser un modelo exclusivo como tal en beneficio de modelos mixtos, dando cabida a novas formas derivadas das posibilidades que nos ofrecen as TIC, as√≠ como os cambios a nivel metodol√≥xico sobre os que se constr√ļe o novo EEES. Referimonos, polo tanto, aos modelos semipresenciais, nos que, se ben, predomina o presencial sobre o non presencial.
 
A configuraci√≥n e o desenvolvemento harm√≥nico de modelos de ensino mixtos est√°n condicionados a multitude de variables. A nosa universidade percorreu un importante cami√Īo neste terreo. Cabe destacar acci√≥ns que incidiron na mellora das infraestruturas tecnol√≥xicas, na formaci√≥n para a integraci√≥n das TIC na docencia, as√≠ como o incipiente traballo metodol√≥xico desde o que se articula un proceso de harmonizaci√≥n da docencia en consonancia co novo EEES. Se ben, debemos valorar de forma positiva o cami√Īo percorrido en tan pouco tempo, non menos importantes son os retos que debemos afrontar sobre a base deste traballo realizado para mellorar a calidade dos nosos servizos √° comunidade universitaria e √° sociedade en xeneral.
 
Para asegurar a calidade no desenvolvemento dos diferentes modelos de ensino (presenciais, semipresenciais e non presenciais), temos que asumir o reto de conxugar harmonicamente tres piares fundamentais e a s√ļa vez complementarios dunha mesma realidade:
 
-         O soporte metodol√≥xico aos diferentes modelos de ensino.
-         O soporte tecnol√≥xico ao campus virtual.
-         O soporte t√©cnico √° produci√≥n de material did√°ctico multimedia (MDM)para a aprendizaxe.
 
Tomando en consideraci√≥n estes referentes fundamentais, asumimos que desde a experiencia actual danse necesidades de intervenci√≥n no plano t√©cnico e metodol√≥xico que nos sit√ļan no reto de que sexamos capaces de conxugar estas d√ļas dimensi√≥ns para que, dun modo organizado e sistem√°tico, se realice de forma continua un servizo de calidade de apoio √° docencia; que afronte non s√≥ as necesidades actuais derivadas das iniciativas levadas a cabo neste momento do proceso de converxencia, sen√≥n que aborde o desenvolvemento de servizos e proxectos de innovaci√≥n educativa/tecnol√≥xica. Estes deben estar orientados a potenciar os procesos de ensino e aprendizaxe mediante a sistematizaci√≥n dunha asistencia permanente para a elaboraci√≥n de novos soportes que permitan dinamizar a produci√≥n, xesti√≥n e difusi√≥n de espazos, experiencias e recursos educativos de apoio para a constante mellora e innovaci√≥n no √°mbito da docencia, con fin de contribu√≠r dun modo eficiente e eficaz √° xesti√≥n do co√Īecemento.
 
 
 
Co obxecto de garantir a sistematizaci√≥n dos servizos derivados desde o plano metodol√≥xico no √°mbito da docencia, as√≠ como as s√ļas implicaci√≥ns no campo da innovaci√≥n tecnol√≥xica para promover a plena integraci√≥n no EEES, de cara a favorecer unha docencia de calidade para a formaci√≥n integral dos estudantes e, de acordo aos Estatutos da Universidade da Coru√Īa (artigos 2.2, 54.1 e 105.1), cr√©ase Soporte √° Docencia (SD).
 
Este espazo de traballo xustif√≠case tam√©n en atenci√≥n √°s actuais recomendaci√≥ns que o Ministerio de Educaci√≥n e Ciencia (MEC) dirixe a trav√©s da Comisi√≥n para a Renovaci√≥n das Metodolox√≠as Educativas na Universidade (CRMEU, 2006), indicando o interese que ten para as universidades asumir iniciativas vinculadas coa “creaci√≥n dalgunha instancia institucional para soporte metodol√≥xico √° docencia, de car√°cter t√©cnico, que sirva de apoio aos procesos de innovaci√≥n metodol√≥xica”.
 
Soporte á Docencia toma como base unha estrutura na que se contempla un perfil metodolóxico e outro de corte tecnolóxico como ámbitos indisolubles para o desenvolvemento das funcións que garantan un servizo de excelencia e calidade á comunidade educativa no contexto da educación superior.